کدوم از ما میتونه که بخوابه ,وقتی دلتنگیهامون بی حسابه؟
هزار حرف نگفته رو لبهامون , چشا پی بهانه است که بباره
تمام حجت من واسه بودن , تا از نسل حقیقت یاد گاری
بیا آرامش دلهای خسته ، تا مرحمی روی زخمهام بزاری
نگاه پنجره به عمق دوره ، تو نیستی عشق تو سنگ صبوره
شبستون خیال باشه کوهت ، از هر چی رنگ تیرگی به دوره
من حتی با خیالت گر میگیرم ، میترسم دق کنم بی تو بمیرم
من هر شب با ستاره های عاشق ، سراغی از حضور تو میگیرم
بیا با برق شمشیر علی وار , بیا مولا که اینجا خیلی خستم
به امید لقای روی ماهت ,هزار سال بگذره بازهم نشستم
