دیوونَتم دیگه اُمنین پی تو
آوارتم مه شو و روز به یادتُم
پروانتم مه که نسوختَم از غمت
مستانتم مه دستونُم به دامنت
بیزارَم از خُوم موا برم به آسمون
اُو دور دورن اُوسرتِر از مرز زمون
اونجا بنینُم مه با یه شاخه گل یاس
هرچند فقیرُم اما زدنیام بی نیاز
دگه غم ناخَرُم شادی بیا بزن خورنده
اگردُم دَر به دَر دنبال یَک فرشته پاک
فرشته ای که اهل آسمانن نهن از خاک
مه ناامید نابُوم از پی تو گَشتن
خودُم ایجام دلم تو ای یاوُن و دشتِن
بازَم اگردُم بلکه رَه بیابون
تو نور امیدی مه توى سرابون
کسی که دردُم از شعرُنُم بدونِت
کسی که حرفُم از تو نگاهُم بُخونت
