نه به فردایی پر از خاطره می اندیشم
نه به دنیایی پر از حادثه می اندیشم
نه به خویش و نه به عالم نه به پاییز و بهار
نه به امواج پر از آینه می اندیشم
نه به این بار گران نه به این آب روان
نه به این و نه به آن به تو می اندیشم
نه به تخت و نه به زینت دل نبستم بر زمینت
نه به جان و نه به این تن به تو اندیشم گل من
با تو عاشقم همیشه تویی برگ و تویی ریشه
کرده ای ساده ی عاشق تو تنم عشق تو ریشه
زندگی بی تو نمیشه
با منی تو تا همیشه
